Bidprentjes
 |
| Bidprentjes Div |
Het gebruik van bidprentjes is vooral een katholiek gebruik. Meestal wordt hieronder verstaan zogenaamde doodsprentjes. Deze werden uitgereikt aan familie, vrienden en bekenden ter nagedachtenis aan een overledene. Het gebruik schijnt te zijn ontstaan in Amsterdam omstreeks 1688. Eerst handgeschreven, later sinds 1730 gedrukt. Eind achttiende eeuw verspreidde het gebruik zich ook over België, Duitsland, Noord-Frankrijk, Oostenrijk, Ierland en Frans Canada. Bekend zijn de Kerkhofblommen van Guido Gezelle, bedoeld voor gebruik op bidprentjes Deze doodsprentjes waren ook onderhevig aan mode, zoals men kan zien als u de bovenstaande link aanklikt.De prentjes zijn gesorteerd naar jaartal. Doodsprentjes van de familie Brinkman en van Kappel vindt u hieronder
 |
| Brinkman bidprentjes |
De grootste collecties doodsprentjes in Nederland bevinden zich bij het Centraal Bureau voor Genealogie in den Haag en bij de Nederlandse Genealogische Vereniging in Weesp.
Informatie deels ontleend aan "CATHOLICA" N.V. Uitgeversmaatschappij PAX, 1963
Maar prentjes werden bij meer gelegenheden gebruikt, zoals eerste Communie, Priesterwijdingen, intredes in een klooster (de zogenaamde professie). De verzamelnaam is eigenlijk: devotieprentjes. Maar er waren veel meer gebeurtenissen in het kerkelijk leven, waarbij prentjes werden gebruikt. Men had de zogenaamde Missieactie, waarbij in missieweken of -dagen kerkdiensten en preken werden gehouden. Dit alles om de missiegedachte te bevorderen en uiteraard was daar altijd de onvermijdelijke collectebus. Een zeer bekende prediker was pater Borromeus de Greeve, die bekend stond om zijn donderpreken met Hel en Verdoemenis.
Verder waren er Missiedagen, compleet met een soort beurs in de Jaarbeurs in Utrecht, waarbij ook weer stichtelijke plaatjes werden uitgereikt. Dan had je novenen, negendaagse bid- en meditatiesessies en ook daar kwamen weer prentjes aan te pas. Verder werden prentjes uitgereikt aan kinderen op school of in de kerk als beloning en/of aanmoediging. Waarschijnlijk heb ik nog een paar toepassingen vergeten.
Voor het bedenken en begeleiden van al deze activiteiten had je organisaties zoals Het Secretariaat Katholiek Actie en Actie voor God in Utrecht, Het Nationaal Bureau Apostolaat des Gebeds in Nijmegen, Het Nationaal Bureau Pauselijke Missie-actie in den Haag en misschien nog anderen. Uiteraard waren al deze prentjes onderhevig aan de Kerkelijke Goedkeuring (Imprimatur).
Voor de productie van al dit drukwerk, maar ook van missie kalenders, boeken, tijdschriften en wat nog meer, hadden sommige kloosters grote en professionele drukkerijen. Een voorbeeld waren de Paters van het Goddelijk Woord in Steyl (Limburg).
Klik op de volgende link voor meer informatie over bidprentjes
![[Nederlands]](netherlf_2fx.gif)